บทที่ 170 การแสดงของรดาสมจริงมาก
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายสายกว่าจะถูกกดรับ บอดี้การ์ดรายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม "คุณเจตน์ครับ คุณรดาร้องไห้ครับ ครั้งนี้ดูเหมือนจะร้องไห้หนักมากจริง ๆ "
ขณะที่พูด เขาก็หันหน้าจอโทรศัพท์ไปทางรดา
เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของรดาดังลอดผ่านมาตามสาย เจตน์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันเล็กน้อย เขาเพิ่งพาเด็กน้อยทั้งสองค...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ถูกใส่ร้าย
2. บทที่ 2 กลยุทธ์เดิมอีกครั้ง
3. บทที่ 3 คุกเข่าขอโทษ
4. บทที่ 4 แอบไปคฤหาสน์ของตระกูลจำเริญทรัพย์
5. บทที่ 5 พี่น้องพบกันแล้ว
6. บทที่ 6 นี่ก็เจอกันได้
7. บทที่ 7 หนีอีกครั้ง
8. บทที่ 8 ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นเสมอ
9. บทที่ 9 ไม่ต้องการความรักของพ่อ
10. บทที่ 10 เกือบหลงเสน่ห์พ่อตัวร้าย
11. บทที่ 11 ป้านี่หน้าตาแย่มาก
12. บทที่ 12 พบกันที่โรงเรียนอนุบาล
13. บทที่ 13 เด็กก็วางแผน
14. บทที่ 14 การต่อสู้ระหว่างพ่อกับลูก
15. บทที่ 15 ถูกจับหลังจากแอบเข้าไปในบ้านเก่า
16. บทที่ 16 คุณชายตัวน้อยหัวแตก
17. บทที่ 17 ค้นพบความลับของอรวินท์
18. บทที่ 18 พาไปตรวจดีเอ็นเอเพื่อพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูก
19. บทที่ 19 เด็กถูกลักพาตัวมา
20. บทที่ 20 ผมสีเขียวและไฝของแม่สื่อ
21. บทที่ 21 ถูกเด็กสองคนข่มขู่
22. บทที่ 22 พูดคุยกันดีๆ
23. บทที่ 23 การอดนอนส่งผลเสียต่อสุขภาพ
24. บทที่ 24 อีกครั้งกับกลอุบายการใส่ร้าย
25. บทที่ 25 เป็นเพื่อนเก่ากับเจ้านายใหญ่
26. บทที่ 26 เจตน์มีเรื่องมาก
27. บทที่ 27 เรื่องบังเอิญ
28. บทที่ 28 ขออภัยในวันที่ฝนตก
29. บทที่ 29 ขอพาลูก ๆ ออกไปเที่ยวได้ไหมคะ?
30. บทที่ 30 ความน่ารักของเจ้าตัวเล็ก
31. บทที่ 31 เกือบเกิดการโต้เถียง
32. บทที่ 32 ช่วงเวลาสนุกสนานของครอบครัวทั้งสี่คน
33. บทที่ 33 เช็ดหน้าเจตน์
34. บทที่ 34 คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ
35. บทที่ 35 เด็กสองคน
36. บทที่ 36 พลิกสถานการณ์
37. บทที่ 37 คนที่โดดเด่นที่สุดในฟลอร์เต้นรำ
38. บทที่ 38 ตัวตลกในฟลอร์เต้นรำ
39. บทที่ 39 เสียงตบที่ดังสนั่น
40. บทที่ 40 อิสรีย์มาที่บริษัทและก่อความวุ่นวาย
41. บทที่ 41 คำสารภาพที่ไม่คาดคิด
42. บทที่ 42 ไม่มีใครชอบ
43. บทที่ 43 โยนทุกอย่างออกมา
44. บทที่ 44 เมื่อต้องย้ายบ้าน
45. บทที่ 45 อาละวาดและกลิ้งเกลือก
46. บทที่ 46 มีเรื่องจะคุยกับคุณ
47. บทที่ 47 ห้ามเจอเด็ก
48. บทที่ 48 พบกันอย่างลับๆ
49. บทที่ 49 ชอบคนอื่น
50. บทที่ 50 เป็นคนโง่
51. บทที่ 51 เชิดเงินหนี
52. บทที่ 52 ถูกจับได้คาหนังคาเขา
53. บทที่ 53 คุณเจตน์ คุณก็ทานหน่อยไหม?
54. บทที่ 54 แอบกินเกี๊ยว
55. บทที่ 55 ฉันชอบกินขนม
56. บทที่ 56 มาหาถึงที่
57. บทที่ 57 กอดกันแล้ว
58. บทที่ 58 ไปถามที่บริษัทจำเริญทรัพย์ให้ชัดเจน
59. บทที่ 59 อาจจะตาบอด
60. บทที่ 60 เพื่อนที่ยังเหมือนเดิม
61. บทที่ 61 ถามให้ชัดเจน
62. บทที่ 62 สายที่โทรเข้ามาโดยไม่คาดคิด
63. บทที่ 63 อย่าเพิ่งรีบไป
64. บทที่ 64 เธอมันกวนประสาท
65. บทที่ 65 เลือกให้ดี
66. บทที่ 66 เด็กสามขวบก็เข้าใจ
67. บทที่ 67 ร้องไห้จนเหนื่อย พักสักหน่อยแล้วค่อยร้องต่อ
68. บทที่ 68 แนะนำผู้ชายคนอื่นให้เธอ
69. บทที่ 69 แนะนำคางคกให้เธอ
70. บทที่ 70 การปลอบโยนที่ทันท่วงที
71. บทที่ 71 ความในใจถูกเปิดเผย
72. บทที่ 72 ไปบุกที่คลังสินค้า
73. บทที่ 73 วีรบุรุษมาช่วยแล้ว
74. บทที่ 74 คุณเจตน์อย่ามายุ่ง
75. บทที่ 75 ไปโรงพยาบาล
76. บทที่ 76 หนีออกจากโรงพยาบาล
77. บทที่ 77 ตัดรายได้ของเธอ
78. บทที่ 78 ธนกรถูกพาตัวไป
79. บทที่ 79 ทำให้ลำบากอย่างเปิดเผย
80. บทที่ 80 สายตาเย้ยหยัน
81. บทที่ 81 ตอบรับเข้าร่วมพิธี
82. บทที่ 82 หนีออกจากบ้าน
83. บทที่ 83 อันดับสามที่ยังห่างมาก
84. บทที่ 84 ทำเรื่องขายหน้าอย่างหนัก
85. บทที่ 85 ทำไมไม่บอกว่าคุณคืออาจารย์อาทิตย์?
86. บทที่ 86 ไม่ได้ถูกตี
87. บทที่ 87 รัญชิดาหายตัวไป
88. บทที่ 88 ไปที่บริษัทจำเริญทรัพย์พบรัญชิดา
89. บทที่ 89 เกือบกลั้นไว้ไม่อยู่
90. บทที่ 90 คุณกินหมาล่าเซียงกวอโหมะ?
91. บทที่ 91 การใช้จ่ายอย่างบ้าคลั่ง
92. บทที่ 92 ในที่สุดก็ได้พบเจ้าตัวน้อยสองคนแล้ว
93. บทที่ 93 เซ็นชื่อให้ฉันหน่อย
94. บทที่ 94 บอดี้การ์ดคนใหม่
95. บทที่ 95 ผลงานขยะ
96. บทที่ 96 รู้แต่ฟ้องร้อง
97. บทที่ 97 เธอเป็นผู้หญิงของฉัน
98. บทที่ 98 ชอบอวดตัวเองต่อหน้ากล้อง
99. บทที่ 99 สองตัวน้อยไปด้วยกัน
100. บทที่ 100 ใบหน้าขาวน้อยร้อนจนแดงจัด
101. บทที่ 101 เจตน์กลับมากะทันหัน
102. บทที่ 102 บรรยากาศที่ดีถูกทำลาย
103. บทที่ 103 มองเขาเป็นคนล่องหน
104. บทที่ 104 จงใจหลบหน้าเจตน์
105. บทที่ 105 เชิญเธอเข้าร่วมกิจกรรม
106. บทที่ 106 รดาถูกเมิน
107. บทที่ 107 แค่ชอบนินทาคนลับหลัง
108. บทที่ 108 ไล่ตามไปถึงอันเฉิง
109. บทที่ 109 ฮีโร่ช่วยแม่
110. บทที่ 110 โยนนางออกไป
111. บทที่ 111 ชุดคำพูดเกี่ยวกับชา
112. บทที่ 112 รดาต่างหากคือมือที่สาม
113. บทที่ 113 ถูกโดดเดี่ยว
114. บทที่ 114 ไปเที่ยวทะเล
115. บทที่ 115 ช่วงเวลาแสนสนุกของพ่อแม่ลูก
116. บทที่ 116 คุณพ่อคุณแม่กำลังทะเลาะกันอยู่หรือเปล่า
117. บทที่ 117 ผู้ชายสารเลว
118. บทที่ 118 ราวกับได้เห็นผี
119. บทที่ 119 ปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว
120. บทที่ 120 เจอธนกรแล้ว
121. บทที่ 121 ฉันก็กินเธอไม่ได้อยู่แล้ว
122. บทที่ 122 ปีใหม่แล้ว
123. บทที่ 123 ไปแฮปปี้ที่บาร์
124. บทที่ 124 ดื่มจนมึนงง
125. บทที่ 125 ถูกตบสองฉาด
126. บทที่ 126 เจตน์ไอ้ผู้ชายสถุล
127. บทที่ 127 ขอบคุณ
128. บทที่ 128 กินข้าวให้เสร็จก่อนค่อยไป
129. บทที่ 129 หางของรดาชี้โด่งขึ้นไปถึงท้องฟ้า
130. บทที่ 130 แบล็กการ์ดลิมิเต็ดระดับโลกหลายใบ
131. บทที่ 131 ทำไมเห็นฉันแล้วถึงเดินหนีไป
132. บทที่ 132 ดักรอเธอหน้าบ้าน
133. บทที่ 133 ยังจัดการเจ้าไม่ได้เลย
134. บทที่ 134 ตั้งใจหลบหน้าฉันใช่ไหม?
135. บทที่ 135 ธีร์เลี้ยงข้าว
136. บทที่ 136 ห้ามสูบบุหรี่
137. บทที่ 137 บังเอิญเห็นพวกเขาพูดคุยหัวเราะกัน
138. บทที่ 138 คำซักถามจากลูกชายแท้ๆ
139. บทที่ 139 ธีร์ก็มาดูนิทรรศการภาพวาดแล้ว
140. บทที่ 140 คำเตือนด้วยความหวังดีของลูกชาย
141. บทที่ 141 เล่นน้ำ
142. บทที่ 142 ครอบครัวสี่คนเล่นปาหิมะ
143. บทที่ 143 เจอกับธีร์อีกอีกอีกแล้ว
144. บทที่ 144 รู้สึกผิด
145. บทที่ 145 ทำไมไม่เหมือนปกติ
146. บทที่ 146 แผนเซอร์ไพรส์ของธีร์
147. บทที่ 147 คำสารภาพถูกทำลาย
148. บทที่ 148 พาคนมุ่งหน้าไปยังภัตตาคารริมน้ำ
149. บทที่ 149 แบกอรวินท์เดินจากไป
150. บทที่ 150 ยอมรับว่าชอบ
151. บทที่ 151 ธีร์มาหาถึงที่
152. บทที่ 152 จงใจส่งข้อความในกลุ่ม
153. บทที่ 153 ที่แท้เจตน์อยู่บ้าน
154. บทที่ 154 เธอไม่ใช่สัตว์เลี้ยง
155. บทที่ 155 ไปมหาวิทยาลัยศิลปะเพื่อเข้าร่วมกิจกรรม
156. บทที่ 156 ดื่มมากไป
157. บทที่ 157 มาช้าไปก้าวหนึ่ง
158. บทที่ 158 ชั่วขณะแห่งคืนฤดูใบไม้ผลิ
159. บทที่ 159 แท้จริงแล้วเธอเป็นผู้เสียหาย
160. บทที่ 160 ยังคงปกป้องรดา
161. บทที่ 161 พกเอกสารมาหาฉัน
162. บทที่ 162 อยู่กับรดา
163. บทที่ 163 อย่าลำบากอยู่ระหว่างสองฝ่าย
164. บทที่ 164 เมื่อคืนพวกเราอยู่ด้วยกัน
165. บทที่ 165 ดอกกุหลาบ 99 ดอก
166. บทที่ 166 จินตหราโกรธแล้ว
167. บทที่ 167 ลานสกี
168. บทที่ 168 มักจะพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดเขาเสมอ
169. บทที่ 169 ไปดูหนังอีกครั้ง
170. บทที่ 170 การแสดงของรดาสมจริงมาก
171. บทที่ 171 ได้เพลิดเพลินกับการอุ้มแบบเจ้าหญิง
172. บทที่ 172 จูบราตรีสวัสดิ์
173. บทที่ 173 ความอ่อนแอที่เสแสร้งออกมา
174. บทที่ 174 ถูกทำให้อับอายต่อหน้าผู้คน
175. บทที่ 175 เจตน์ เรากลับมาแต่งงานกันใหม่เถอะ
176. บทที่ 176 การซักไซ้จิตวิญญาณก่อนกลับมาแต่งงานกันอีกครั้ง
177. บทที่ 177 อย่าคิดกลับคำ
178. บทที่ 178 ไปพบธีร์
179. บทที่ 179 ธีร์ที่คอยเป็นห่วง
180. บทที่ 180 การกลับมาแต่งงานกันเป็นเรื่องเล่น ๆ เหรอ?
181. บทที่ 181 ทำไมถึงไม่มีเงิน?
182. บทที่ 182 ย้ายไปอยู่คฤหาสน์ของตระกูลจำเริญทรัพย์
183. บทที่ 183 ห้องทั้งห้องเป็นสีแดง
184. บทที่ 184 ค่ำคืนฤดูใบไม้ผลิมีค่าดุจทองพันชั่ง
185. บทที่ 185 หลอดไฟเล็กสองดวง
186. บทที่ 186 เจ้าตัวน้อยสองคนยึดครองอรวินท์
187. บทที่ 187 ในใจกำลังคิดถึงผู้ชายคนอื่นอยู่หรือเปล่า
188. บทที่ 188 รดาเริ่มสร้างเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว
189. บทที่ 189 ไปคฤหาสน์กิมไท้
190. บทที่ 190 ทำไมอรวินท์ถึงมาอยู่ที่นี่
191. บทที่ 191 ความจริงคืออะไร
192. บทที่ 192 อย่าไปคิดมากขนาดนั้น
193. บทที่ 193 ควบคุมสาวใช้ที่ถูกซื้อตัว
194. บทที่ 194 ธีร์เมาหนัก
195. บทที่ 195 อย่ามายุ่งกับกู
196. บทที่ 196 คำขาดสุดท้าย
197. บทที่ 197 ไปเกลี้ยกล่อมธีร์กันเถอะ
198. บทที่ 198 มาสายไปหนึ่งนาที
199. บทที่ 199 ฟ้องร้อง
200. บทที่ 200 ฟ้องร้องไม่สำเร็จ
201. บทที่ 201 ไม่สะดวก ประจำเดือนมาแล้ว
ย่อ
ขยาย
